Digidesign to firma wszystkim dobrze znana. Jeśli nie z platform TDM, to na pewno z systemów LE lub M-Powered. Rozwój domowych studyjek i studiów projektowych przyczynił się do powstania w roku 1999 modelu Digi 001. Wielki sukces urządzenia dał do myślenia konstruktorom i tak w 2002 roku na rynku pojawił się pierwszy z nowej, jeszcze tańszej rodziny interfejsów – Mbox. Pro Tools zajrzał pod strzechy...

Michał „Vasyl” Wasyl, Radek Barczak

Są urządzenia, które wzbudzają żywsze bicie serca swoim wyglądem, marką, łoł-faktorem itd. Ale są też sprzęty, które samym potencjałem wzbudzają respekt i uznanie. Tym większy, gdy wszystko działa i umożliwia bezstresową pracę. A wszak głównie o brak stresu w takim zajęciu jak wielokanałowe nagrywanie koncertów chodzi :-) M-Audio ProFire Lightbridge pierwszy przymiot posiadł z samego nadania od producenta – wzbudza potencjałem respekt. Jak dotąd nie pojawiło się zbyt wiele testów w prasie branżowej... Czyżby tylko na tym się kończą zalety? Na potencjale?

Radek Barczak

Firma ART była dotąd znana jako producent wszelkiej maści sprzętu nagłośnieniowego i po części studyjnego. Wielu z nas pewnie zidentyfikuje firmę po przydatnej i na tle konkurencji wyróżniającej się serii „akcesoriów” ARTcessories, pośród których prym wiodą budżetowe przedwzmacniacze serii Tube MP i wariacje na temat. A tutaj jakiś rok temu gruchnęła wieść – ART pokazał na targach NAMM 8-kanałowy przedwzmacniacz mikrofonowy pełniący rolę 8-kanałowego interfejsu FireWire.

Radek Barczak 

Przyznam, że zasiadając do testowania niniejszego procesora miałem sporo wątpliwości. No bo tak – komputer zmieniłem na szybki (choć tani) i „pary” już nie brakuje. Dorobiłem się kilku wtyczek, które znam i sprawdzają mi się w pracy. Od gałek uzależniony nie jestem, więc sterownika manualnego do kontroli parametrów wtyczek nie potrzebuję. A gdy testowane urządzenie okazuje się „nie dla mnie”, to owo testowanie toczy się jakby innym, wolniejszym, pozbawionym zapału torem.

Radek Barczak

Komputery przyspieszają. Technologie powszechnieją. Sprzęt tanieje. Potencjalnie te same efekty (a nawet lepsze) brzmieniowe możemy dzisiaj osiągnąć na niedrogim sprzęcie. A ponieważ wśród gitarzystów coraz więcej jest takich, co sami się nagrywają w domu i produkują muzę, na warsztat wzięliśmy tym razem dwa najtańsze interfejsy audio dedykowane właśnie gitarzystom.

Radek Barczak

Novation idzie strasznie do przodu. W tym roku pojawiło się kilka nowych produktów, w tym wysoko oceniane przez branżę klawiatury sterujące serii SL. Dzięki zastosowanej technologii AutoMap, mnogości kontrolerów oraz wyposażeniu w szerokie, czytelne wyświetlacze od razu klawiatury SL wskoczyły na pozycję lidera pośród najlepiej wyposażonych klawiatur sterujących. Zrozumiałe, że z wyglądu klawiatury robią wrażenie. Ale czy rzeczywiście rozwiązania zastosowane w serii SL są tym, na co czekają muzycy? Bo przecież o to chodzi w stosowaniu nowych rozwiązań – jeśli w instrumencie nowe technologie nie służą usprawnieniu pracy muzyka, to po co one???

Radek Barczak 

Jedno trzeba przyznać – Creative Labs mocno naciska na rynek kart i interfejsów semi-pro. Po niewątpliwym sukcesie kart PCI oraz PCMCIA firmowanych logo EMU czas nadszedł na rozwiązania na USB. I tutaj EMU od razu zaatakowało rynek interfejsów na USB 2.0. Wprawdzie specjaliści EMU/Creative nie pokusili się o stworzenie wielokanałowych interfejsów, ale interfejs 0404 USB wygląda na przemyślaną i dopracowaną konstrukcją. Jak jest w istocie?

Radek Barczak

Focusrite jest od wielu lat istotnym graczem na rynku sprzętu studyjnego. Od wielu również lat seria Platinum funkcjonuje z dużym powodzeniem na rynku sprzętu do studiów domowych. Wiadomo, że od jakiegoś czasu Focusrite skłania się ku technologiom cyfrowym – pojawienie się interfejsu Saffire zapoczątkowało inwazję na ten segment rynku. Czy z powodzeniem?

Radek Barczak

O tym, że nasza rodzima firma PSPaudioware.com s.c. jest matką softprocesora Lexicon PSP42, będącego doskonałą wirtualną kopią prawdziwego Lexicona, wie chyba każdy kto para się obróbką dźwięku na komputerze. O tym, że spod skrzydeł tego samego producenta pochodzi "większy brat" poprzednika - stereofoniczny delay PSP84, też każdy wie. Prawdopodobnie wśród użytkowników tych cenionych procesorów trudno byłoby znaleźć kogoś, kto nie doceniłby kunsztu programistów, niezależnie od tego, czy ocenie byłby poddany interfejs graficzny, "procesorożerność", czy też najważniejszy czynnik - brzmienie. Wszystko jest dopracowane maksymalnie, jak się da. Czy można zrobić w tej dziedzinie coś więcej? Okazuje się, że można.

Na początku zastanówmy się, jakie urządzenia musielibyśmy posiadać, aby móc stworzyć małe muzyczne studio projektowe. Przede wszystkim będzie to rejestrator (komputer). Poza tym karta dźwiękowa z szybkimi sterownikami ASIO, przedwzmacniacze mikrofonowe jeśli zażyczymy sobie nagrywać sygnał przez mikrofon, klawiatura sterująca aby ujarzmić potencjał wirtualnych instrumentów, a dodatkowo jeśli czasami koncertujemy – niezłej klasy instrument sceniczny. Co w wypadku, kiedy tych kilka urządzeń możemy zastąpić jednym?

Multimedialny oddział Rolanda od lat należy do przodujących marek zwłaszcza w kategorii semi-pro sprzętu komputerowego audio i MIDI. Od pewnego czasu na rynku dostępne są interfejsy audio, które spełnią oczekiwania również profesjonalistów. Pierwszym takim powszechnie znanym interfejsem jest UA1000 – jak na razie jedyny wart uwagi interfejs audio na złączu USB 2.0. Drugą linią interfejsów jest coraz liczniejsza grupa interfejsów audio na złączu FireWire. Model FA101 jest sztandarowym przykładem. Czym może przyciągać uwagę potencjalnych nabywców?

Choć modelowanie cyfrowe sprzętu gitarowego nie jest zjawiskiem nowym, na palcach jednej ręki można policzyć sensowne rozwiązania programowe w tej dziedzinie. Jeżeli pominiemy programy wymagające dość drogich systemów Pro Tools TDM (świetny Amp Farm firmy Line 6) i dodatkowych podzespołów (jak TC Powercore i UAD1) jeszcze do niedawna jedynym rozsądnym programowym symulatorem wzmacniaczy zdolnym konkurować z Podem XT i Tonelabem był Amplitube firmy IK Multimedia. Tę sytuację postanowiła wykorzystać mająca już koncie kilka bardzo udanych wirtualnych analogów firma Native Instruments wprowadzając do sprzedaży swoją własną koncepcję gitarowego modelowania – pakiet Guitar Rig.

To jest straszne... A do tego bardzo realne. Klon przerósł protoplastę! Nie ma już żadnych świętości. Jeden z ostatnich bastionów syntezy został zburzony, a na jego zgliszczach wyrósł następca – potężniejszy praktycznie pod każdym względem. Panie i Panowie – nadchodzi era „iksów” ;)))

Wybór kart 2-kanałowych jest spory. W znacznie gorszej sytuacji są osoby, których ambicją są wielośladowe rejestracje, choćby prób, koncertów czy wielośladowe nagrywanie zespołów „na setkę”. Wiadomo – jeśli poszukujemy rozwiązania niskobudżetowego, nie skierujemy wzroku na świetne rozwiązania MOTU, Presonusa czy Apogee... Czy mając w kieszeni niewiele ponad 1000 zł możemy więc pokusić się o zakup tej upragnionej karty, która umożliwi wielośladowe nagrywanie? No i czy jakość najtańszych wielowejściowych kart i interfejsów jest na tyle wysoka, że bezstresowo będzie można na nich pracować?

Jak dotąd miałem w swoich rękach kilkanaście (jeśli się nie mylę 14) interfejsów audio/MIDI na złączu USB. Po trwających w sumie 3 miesiące testach, po naprawdę wielokrotnym sprawdzeniu, użytkowaniu z różnymi komputerami i w różnych sytuacjach SpeedIO wykazuje się najlepszymi cechami tak w przypadku stabilności, jak funkcjonalności. A od chwili, gdy miesiąc temu zostały udostępnione najnowsze sterowniki przygotowane przez firmę Propagamma również pod względem wydajności interfejs ten zachowuje się niemalże jak wewnętrzna karta PCI! Czy można chcieć więcej?

Radek Barczak

Novation to Bass-Station. Novation to Drum-Station. Wreszcie – Novation to Supernova. Co sprawiło, że ten producent bardzo zaawansowanych quasi-analogowych syntezatorów, w których dźwięk generowany jest za pośrednictwem cyfrowych technologii modelowania nagle zaistniał jako producent oprogramowania muzycznego, a teraz również interfejsów audio i MIDI do komputerów? Ano – znak czasu. Ktoś w Novation dostrzegł, że przyszłość branży leży w sprzęcie komputerowym i oprogramowaniu. Premierowe produkty takie, jak rozbudowany kontroler MIDI ReMote25, programowy odpowiednik K-Station w postaci plug-inu V-Station czy wreszcie ReMote25 Audio zdobyły już sobie popularność i uznanie wśród muzyków. Aż tu nagle Novation „wyskakuje” z niewielkim interfejsem audio/MIDI SpeedIO...

Koronnym argumentem wielu przeciwników studyjnych procesorów sygnału i wirtualnych syntezatorów w postaci programowych plug-inów jest brak manualnej kontroli nad „urządzeniem”, które jest wyświetlane na ekranie monitora i obsługiwane przy pomocy myszki. Odłóżmy na bok kwestię rzekomej wygody fizycznego kontaktu z „prawdziwym” urządzeniem o kilku miniaturowych przyciskach, z reguły wielofunkcyjnych pokrętłach i ledwie czytelnym dwulinijkowym wyświetlaczu LCD, zmuszającym do dalekiego od komfortu pochylania się nad rackiem, którą to „wygodę” gloryfikuje się w porównaniu do nędznej klikaniny na 19-calowym ekranie, gdzie wszystkie elementy interfejsu użytkownika są logicznie rozplanowane bez potrzeby oszczędzania na miejscu (wszak kawałek grafiki kosztuje tyle co nic, zaś kawałek fizycznego panelu – konkretne pieniądze).

„Mowa jest srebrem, a milczenie owiec” - Ten zwrot przez wiele lat bawił mnie i bawi do dziś, a to co w nim najbardziej intrygujące, to zaskakujący surrealizm. Łącząc ze sobą z pozoru proste, znane i może nawet banalne elementy, możemy stworzyć nową jakość. Coś, czego przedtem nie było, coś, czego nie dało się przewidzieć. I dobrze, bo w sztuce jedną z ważniejszych wartości jest świeżość, odkrywczość. Bostońska firma iZotope, to zespół ludzi, którzy pośród około miliona swoich klientów w 50 krajach (!) mają zarówno muzyków-pasjonatów, jak i znanych wykonawców, a także wielkie studia nagraniowe. Ich produkty, to przede wszystkim narzędzia profesjonalne, dopracowane pod każdym względem. W ofercie firmy poza wtyczką Spectron - przedmiotem tego testu, można znaleźć również procesor masteringowy Ozon, symulator wzmacniaczy gitarowych Trash oraz darmowy (!) i całkiem przydatny Vinyl którego zadaniem jest symulowanie brzmienia płyty winylowej. I mimo faktu, iż sam rynek oprogramowania pro-audio jest dość młodym rynkiem, to iZotope ma na nim ugruntowaną pozycję. Czy zasłużenie?

2tec 

Najnowsza propozycja rodzimej firmy PSP - Nitro czyli wtyczkowy filtr, a w zasadzie zespół czterech filtrów o przebogatych możliwościach modulacyjnych, jest niezmiernie atrakcyjną propozycją dla realizatorów i muzyków poszukujących obszernych możliwości kształtowania brzmienia i realizacji filtrowych tricków. W rękach sprawnego użytkownika Nitro staje się raz to bardzo wydajnym narzędziem do modelowania barwy nagranego materiału, raz ogromnie wciągającym narzędziem do sound designu, a to dzięki fantastycznym opcjom kreowania ponadnaturalnych odgłosów. Na pierwszy rzut oka niepozorny efekt (ot parę wirtualnych gałek na panelu) kryje pod maską ogromny potencjał manipulacji sygnałem, bardzo ciekawe brzmienie i jedynie skomplikowany interfejs użytkownika upchnięty w mikroskopijnym "wyświetlaczu" daje podstawę do jakichkolwiek uwag krytycznych.

MB

Współczesne trendy muzyczne sprawiają, że muzyka tworzony przy użyciu „sztucznych” instrumentów zaczyna przegrywać konkurencję z instrumentami akustycznymi. Czy to dobrze? Moim zdaniem – TAK. Nawet najdoskonalszy sampler nie jest w stanie umożliwić realizację wszelkich niuansów gry na instrumentach takich jak gitara czy saksofon. Do tego... mało który klawiszowiec czy aranżer jest na tyle biegłym instrumentalistą, by bez problemu posługiwać się stylistyką gry charakterystyczną dla danego instrumentu. Do tego nie wystarczy postudiować instrumentoznawstwo. Gitarzysta uczy się wydobywać dźwięki ze swego instrumentu wiele lat – czyżbyśmy byli tak doskonałymi muzykami, że wystarczy wczytać program barwy gitary, by zacząć grać jak gitarzysta? Nie.

Radek Barczak

Rok temu miałem możliwość zapoznać się z pierwszą w ofercie Creative'a zintegrowaną klawiaturą komputerową i klawiaturą MIDI. W trakcie prezentacji facet dosłownie szalał trzymając klawiaturę a'la kontroler Rolanda AX-7. Pomyślałem sobie wówczas - fajny bajer... Kilka dni temu otrzymałem do testów nowy model tej klawiatury - wspaniale wyglądającą czarną wersję Prodikeys DM. Rozpoczęcie testów opóźniłem z uwagi na ogromną ilość nowości, które pojawiły się na tegorocznej zimowej edycji NAMM. Nie to, żeby Prodikeys DM miał sprawiać kłopoty - po prostu ma klasyczny układ klawiatury komputerowej, a ja od ponad roku używam tzw. ergonomicznej klawiatury... Ponieważ najważniejsze nowości - jak mi się zdaje - już zostały zaprezentowane przez nasz wortal, mogę skupić się na przyjemniejszych zadaniach.

Radek Barczak

Karty firmy Audiotrak są obecne na naszym rynku od jakiegoś czasu. Dzięki korzystnej relacji ceny do jakości zdobyły sobie niemałą popularność. Jednak upowszechnienie się mody na standard 24/96 osłabiło zainteresowanie kartą MAYA44, która obsługiwała jedynie częstotliwości próbkowania do 48 kHz. Najnowszą wersją karty MAYA44 mkII Audiotrak powraca do gry. Z jakim skutkiem? Całkiem obiecującym, gdyż jest to jedyna karta w tym przedziale cenowym udostępniająca 4-kanałową architekturę wejścia i wyjścia na 24-bitowych przetwornikach A/C/A, do tego wyposażona w złącza jack 1/4”. A wszystko to uzupełnione kompletem sterowników w cenie 650 zł!

Radek Barczak

Dlaczego Pro-Tools jest taki popularny? Wszyscy wiedzą – stabilność i te sprawy. Ale moim zdaniem przyczyna jest inna – firma Digidesign jako pierwsza firma audio pozwoliła innym producentom oprogramowania na usprawnianie swojego systemu przy pomocy dodatków, zwanych plug-ins. Dzisiaj bez wtyczek nie wyobrażamy sobie pracy, ale przecież kiedyś ktoś to wymyślił. Niestety, firma Digidesign w trosce o stabilność swoich systemów (no i nie oszukujmy się, również z chęci „trzymania na tym łapy”) nie udostępnia „tak se” informacji o tym, jak pisać wtyczki... Co więcej, wymaga akceptacji gotowego produktu (skąd my to znamy, sample Emu?).

Wizja posiadania naturalnie brzmiącego zestawu perkusyjnego w postaci plugi-nu do ulubionego programu muzycznego od dawna była marzeniem każdego muzyka. Perkusja do muzyki elektronicznej nigdy nie stanowiła problemu, jednak większość brzmień przeznaczonych do gatunków akustycznych osiągała zwykle tylko przyzwoity poziom. O ile nagranie gitary akustycznej czy saksofonu można zrealizować w domowym studio w miarę komfortowo, o tyle perkusja, pieszczotliwie nazwana przez kogoś „garami”, stanowi nie lada wyzwanie nawet dla profesjonalnych studiów nagraniowych. Kiedy więc do moich rąk trafił wydany przez fxpansion BFD – Premium Acoustic Drum Module reklamowany jako pierwsza żywa perkusja w komputerze, zamieniłem się w kucharza, aby sprawdzić, czy używając tych „garów” da się przyrządzić wyśmienity posiłek...

„640 kB powinno wystarczyć dla każdego” – powiedział kiedyś największy wizjoner branży komputerowej, Bill Gates (w tym miejscu autokorekta Microsoft Word poprawiła na „Gatek” ;)
Zdanie to przypomniało mi się, kiedy dziś na dwóch płytach DVD o łącznej pojemności 9 GB dotarł do mnie program, będący sample playerem z biblioteką sampli obejmującą tylko mały wycinek muzyki – niektóre etniczne oraz orkiestrowe instrumenty perkusyjne. Wydany przez firmę Yellowtool plug-in nazywa się Culture i jest jednym z wielu produktów w technologii MVI (Modular Virtual Instruments), jakie zapowiada ta firma.

Marcin Mastykarz

Po wielkim i uzasadnionym sukcesie rynkowym karty M-Audio Audiophile 24/96, zapowiedź pojawienia się w ofercie wersji tej karty na złączu USB wzbudziła oczywiste zainteresowanie. Zwłaszcza posiadaczy przenośnych komputerów... O zewnętrznych interfejsach audio USB kompatybilnych z mało wydajnym złączem wersji 1.1 mówiło się wiele. Najczęstszym tematem było jednak narzekanie na niestabilność sterowników powodującą sporą zawodność sprzętu oraz duże ograniczenia w możliwości wykorzystania najwyższych trybów pracy. Nawet, jeśli interfejs umożliwiał pracę w standardzie 24-bitowym przy częstotliwości próbkowania 96 kHz, to wiązało się to zwykle ze sporymi ograniczeniami wykorzystania takiego trybu. Nie inaczej jest w przypadku bohatera niniejszego testu. Nie umniejsza to jednak wartościowości Audiophile USB, gdyż mimo ogromnego hałasu marketingowego, standard 24/96 jest nadal martwym standardem – czyli standardem nie jest :) A jak zaczęła się moja przygoda z Audiophile USB?

Radek Barczak