Do utworzenia tego działu w E-MUZYKu namówiło mnie jedno z indywiduów z grupy pl.rec.muzyka.bin – Maciek. Historia jest tyleż interesująca, co godna rozpowszechnienia. Może ktoś jeszcze skorzysta z tej idei?

Pamiętacie - zwracam się do starszego pokolenia klawiszowców - jak się śliniliśmy na takie wynalazki, jak E-mu Morpheus, Roland D50, Yamaha DX7 czy Korg M1? W tamtych czasach, 10 czy nawet 20 lat temu, te instrumenty kosztowały krocie. W zasadzie większość była poza zasięgiem finansowym. Nawet 10 lat temu taki E-mu Morpheus kosztował 1300 USD, co wówczas dawało grubo ponad 4000 zł. Lat przybyło, pozakładaliśmy rodziny, niektórzy spoważnieli ( ;-)), ale pasja jest pasją. Z muzykowania się nie rezygnuje, jeśli się to kocha. Na Allegro jest nadal drogo, ale Maciej zauważył, że na niemieckim i amerykańskim eBayu ceny instrumentów spadły znacząco. Taki E-MU Orbit chodzi teraz po 150 – 220 EURO. Morpheus jest ciut droższy, ale generalnie wszystkie „stare” klawisze i moduły (czyli te z lat naszej młodości) są osiągalne za relatywnie nieduże pieniądze.Zwłaszcza, że kurs EURO też spadł, i to sporo. A to przecież klasowe instrumenty, perełki, które w naszych domowych rackach prezentowałyby się genialnie! A że jesteśmy w Unii Europejskiej, czas się zarejestrować na eBayu i korzystać!

Tak powstał zalążek nowego działu E-MUZYKa – na początek „zwinąłem” Maćkowi E-MU ORBIT i Planet Phatt. To nic, że oba instrumenty nie mają procesorów efektów. To nic, że mają tylko 32-głosową polifonię. To nic, że mają niewielkie wyświetlacze. I to nic, że można mieć barwy z tych modułów w programowym Proteus VX. Uwierzcie mi - najmłodsza rzeszo Czytelników E-MUZYKa – żelazo jest żelazo. Hardware zawsze będzie lepsze od komputera. Będzie bardziej ludzkie. Bo nawet cyfrowe syntezatory czy moduły dźwiękowe maja duszę. I tą duszą grają.

Jeśli masz stary instrument i chcesz się podzielić wrażeniami i ulubionymi barwami, napisz krótki tekst i nagraj przykłady dźwiękowe i wyślij na redakcyjnego e-maila. Podziel się swoim instrumentem! Może ktoś jeszcze się przekona, że stare znaczy jare?

Radek Barczak