Ten temat od dawna pasjonuje bardzo wielu uczestników internetowych grup dyskusyjnych i forów poświęconych obróbce dźwięku. Chodzi o możliwość ingerencji w nagranie piosenki znanego (najczęściej) wykonawcy i albo usunięcie głosu wokalistki/wokalisty (czyli tzw. wycięcie wokalu) albo odwrotnie – przygotowanie wersji a'capella (a więc wyekstrahowanie samego wokalu). Nietrudno się domyślić, że taka ingerencja w treść utworu ma na celu podłożenie własnego śpiewu (weselna fucha, imprezy karaoke itd.) albo wykorzystanie wokalu do stworzenia innego utworu (remiksy itd.).

W „przyrodzie” funkcjonuje tyle różnego rodzajów wtyków, wtyczek, gniazd, złączy i przyłączy, że doprawdy można się zgubić... A jeśli nie zgubić, to przynajmniej być nieco zdezorientowanym, gdy przyjedzie nam połączyć je ze sobą. Spróbuję nieco przybliżyć niektóre z najbardziej istotnych połączeń „między-złączowych”, przynajmniej tych najbardziej popularnych i najczęściej spotykanych.

Dobrze przygotowane akustycznie studio domowe to marzenie chyba każdego z nas. I zwykle na marzeniach się kończy. Bo jak tu myśleć o przyzwoitej akustyce, gdy do dyspozycji mamy pokoik o powierzchni poniżej 10 m2? A takie są realia. Czy można tak niewielkie pomieszczenie przystosować do pracy nad dźwiękiem?

Radek Barczak 

Dobry muzyk powinien być przede wszystkim muzykiem (instrumentalistą, wokalistą, aranżerem, producentem itd.), ale też i po części akustykiem, elektronikiem, menadżerem, kierowcą, księgowym i diabli wiedzą kim jeszcze ;) Zajmiemy się tutaj jednym z aspektów bycia „elektronikiem”.

Standard MIDI to jedno z najgenialniejszych w historii rozwiązań technologicznych dla muzyków. Świadczy o tym choćby fakt, że od jego ustanowienia minęło ponad 20 lat, a mimo najróżniejszych prób „udoskonalania” pozostaje niewzruszony i jest nadal powszechnie wykorzystywany tak przez producentów sprzętu, jak... muzyków. W czasie tych niemal 30 lat powstało kilka różnych typów interfejsów pozwalających połączyć instrument MIDI z komputerem.