Washburn WI100 to jeden z nowszych modeli produkowanej już od pewnego czasu serii Idol. W kwestii designu – pośrednie rozwiązanie pomiędzy Gibsonem SG i Les Paul.

Bartek Lewandowski

To było pierwsze wrażenie, jakie odniosłem po otwarciu starannie zafoliowanej przesyłki , którą okazała się ta właśnie gitara. Nie jest tak okrągła jak Les Paul, nie tak zadziorna jak SG, tak, jakby przeskakiwać z jednego modelu na drugi i zatrzymać się dokładnie w połowie drogi. Mówimy oczywiście tylko o wyglądzie, na razie:-) W kwestii koloru mamy wybór – jest do zdobycia również model całkowicie czarny, jeżeli potencjalny nabywca nie preferuje koloru grey metallic, który widać na zdjęciach.

Jeżeli chodzi o wykonanie, można powiedzieć, że jest zupełnie poprawnie. Nie chodzi oczywiście o wielki artyzm, ale wszystko wydaje się być dopięte na ostatni guzik, gryf jest przykręcony z dużą precyzją, nie widać niedomalowań czy innych tego typu niedoskonałości. W tej kwestii gitara wyrasta ponad swoją półkę cenową, chyba producent się do zadania przyłożył. 

Ponieważ korpus jest wykonany z mahoniu, instrument już na sucho brzmi dość ciemno. Górne pasmo nie zostało jednak zredukowane zbyt mocno z uwagi na kształt WI100, więc na początku można odnieść wrażenie, że ten instrument raczej nie jest dedykowany specjalnie do jednego konkretnego gatunku – wydaje się być dość uniwersalny. Ponieważ jednak nie po to wymyślono elektryczne wiosło by grać na nim unplugged, przechodzimy do kwestii zachowania pod napięciem.

Gitara została wyposażona w dość charakterystyczny dla Washburn-ów system Voice Contour Control (VCC), reprezentowany przez dwa potencjometry w miejscu z reguły przeznaczonym na tone. Firma postanowiła zaimplementować ten system do części produktów. O co chodzi? Drut jest nawinięty na cewki w nietypowy sposób, przez co możemy sterować (w zasadzie do tego się to sprowadza w finalnym stwierdzeniu) wielkością części aktywnej, która „zbiera” dźwięk ze strun. Dzięki temu przy ustawieniu gałki na 0 pickup zachowuje się jak single coil, a przy przekręceniu max do góry dostajemy gruby, ciepły dźwięk humbuckerów. Takie rozwiązanie poza Washburnami (i gitarami występującymi pojedynczo, czyli po przeróbkach) widziałem jak dotąd tylko w niektórych rodzajach przetworników Seymour-Duncan. Jest to dodatkowo połączone funkcjonalnie ze sterowaniem tone, więc efekt jest wyraźnie słyszalny. Na pewno nie jest to to samo, co dwie identyczne gitary, jedna z singlami, a druga z humbuckami, ale swoje zadanie spełnia, potrafi brzmieć nawet trochę jak piezo!  Warto sprawdzić, bo działa naprawdę ciekawie.

Gryf jest dosyć cienki i zaokrąglony, ale nie tak, jak w klasycznym LP. Wygoda gry to podstawowa zaleta tej gitary, wszystkie parametry (menzura, progi, gryf) są dobrane bardzo sympatycznie dla użytkownika, dostęp do wyższych pozycji również nie sprawia kłopotów. Nie ma potrzeby posiadania tzw. ciężkiej ręki a’la Dimebag Darrell, więc można spokojnie pomyśleć o rozwijaniu techniki.

Na tylnej części główki znajduje się logo Buzz Feiten, czyli Washburn-owskiego systemu poprawiającego strojność. Co to oznacza w praktyce? Jest to identycznie ten sam mechanizm, co w testowanej na łamach e-gitara.net.pl sygnaturze Nicka Catenese, WI66ANC. Zresztą –producent montuje to w praktycznie każdym swoim wypuszczonym wiośle. Siodełko jest zaprojektowane tak, by eliminować niedoskonałości intonacyjne występujące w tradycyjnym stroju zachodnim, czyli EADGHE. Trudno stwierdzić co prawda, jak wielki wpływ na końcowe trzymanie stroju ma ten mechanizm w porównaniu do sytuacji gdyby go nie było, jednak nie napotkałem na większe problemy. Klucze są Groverowskie, model 18-1, a więc zupełnie przyzwoite.
Instrument posiada zamontowane przetworniki Randall Egnater, różne dla pozycji mostka i gryfu (przełącznik jest  3-pozycyjny). Jakość brzmienia w zupełności wystarcza do grania na scenie, w połączeniu z dobrej klasy wzmacniaczem można uzyskać naprawdę sympatyczny sound. To gitara dosyć uniwersalna, dzięki możliwości kontroli sposobu zachowania się przetworników damy radę ukręcić fajny bluesowy crunch, głośne granie rozłożonych akordów nie napotka na większe problemy. Możemy zagrać czysty i z dużą ilością wysokich tonów rhythm’and’bluesowy podkład oraz dość drapieżny rockowy riff w stylu AC/DC. Uniwersalność objawia się zdecydowanie mocniej kiedy gramy na czystym kanale, wtedy najbardziej słyszalny jest wpływ wspomnianego już mechanizmu VCC. Nie ma aż takiej diametralnej różnicy na kanale przesterowanym, tutaj cały czas słychać mocno wybijające się pasmo prezencji, nie ma zbyt wielkiej dominacji środkowego pasma, dołu też nie więcej niż zwykle. To na pewno cecha spowodowana przez niewielki rozmiar korpusu. 

Gitara jest całkiem dobrze wyważona, główka nie opada. Trzeba powiedzieć, że testowałem ją na dosyć szerokim pasku, który często niweluje ten problem, niemniej i tak zawsze czuć, jeśli różnica wagi korpus-reszta będzie przeszkadzać przy dłuższej grze na stojąco – tutaj tego problemu nie ma. Drewno nie jest specjalnie grube, stąd gitara też nie jest zbyt ciężka. Mimo, że wygląd w niczym tego nie przypomina, gdyby zamknąć oczy, odczuwane wrażenie wydawałoby się najbardziej zbliżone do uczucia trzymania niektórych modeli PRS-a lub Parker-a. Taki styl ;-)

Przygotowaliśmy oczywiście kilka próbek brzmieniowych, nagranych jak zawsze Shurem SM57 na wzmacniaczu Krank Rev Jr. 

Washburn WI100 - clean (stereo mp3 256 kpbs, 1.3 Mb)

Washburn WI100 - blues (stereo mp3 256 kpbs, 1.6 Mb)

Washburn WI100 - funky (stereo mp3 256 kpbs, 1.3 Mb)

Washburn WI100 - distortion (stereo mp3 256 kpbs, 1.1 Mb)

Gdyby ująć przeznaczenie tej gitary w jednym zdaniu, pierwszym stwierdzeniem, które przyszłoby mi do głowy byłoby: dla każdego. Poważnie, trudno mówić tutaj o jakiejkolwiek dedykacji tej gitary, poza tym, że nie jest to na pewno semi-hollow, więc jazz tradycyjny raczej odpada. Do wszelkich rockowych, funkowych, heavy rockowych zastosowań nadaje się świetnie, a jeśli porównać ją z innymi w tej strefie cenowej – wypada solidnie powyżej przeciętnej. Warto sprawdzić.

Specyfikacja:

• Gitara elektryczna 6-strunowa.
• Korpus: mahoń
• Gryf: klon, wrkęcany
• Podstrunnica: palisander
• Ilość progów: 22
• Pickupy: 2 x Randall Egnater w układzie HH
• Maszynki: Grover 18:1.
• Buzz Feiten Tuning System.
• Mostek: stały, Tune-O-Matic
• Ptencjometry: 2 x volume, 2 x VCC -Voice Contour Control.
• Czarny hardware
• Przełącznik trójpozycyjny

Dystrybutor: Music Info