Gdyby cofnąć się zaledwie 5 lat wstecz i przypomnieć sobie, ile było na rynku modeli aktywnych monitorów studyjnych i w jakich cenach nasuwa się jeden wniosek – nigdy dotąd nie było tak tanio, jak teraz! I nie dość, że tanio, to do tego wybór na rynku jest tak ogromny, że nie wiadomo na co się zdecydować... 

Radek Barczak

Nikt – mam nadzieję – nie spodziewa się, że monitory z 8” dołem za 1500 zł są bezwzględnym ideałem. W tej klasie cenowej możemy rozmawiać o tym, czy M-Audio BX8a są na tyle przyzwoitą konstrukcję, że nadają się do pracy nad miksowaniem muzyki. Odpowiedź nie jest jednoznaczna, ale z odrobiną dobrej woli BX8a mogą stać się ulubionym narzędziem pracy.

Zacznijmy od budowy – BX8a w porównaniu do moich monitorów również wyposażonych w 8” głośnik to maleństwa. To dobrze – przynajmniej mieszczą się na każdym biurku, a nie – tak jak w moim przypadku – musiałem sam budować sobie biurko, żeby zmieścić 2 monitory LCD i do tego 2 monitory odsłuchowe :-) BX8a to 2-drożne monitory aktywne z dwiema końcówkami – 8” dół napędza końcówka 70 W RMS, zaś wysokotonowy przetwornik 1” z jedwabną kopułką napędza końcówka o mocy 60 W RMS. Trochę dziwne dysproporcje... Ale co tam – tak sobie wymyślili. Głośnik 8” ma membranę kompozytową z kevlaru i wzmocnioną i odporną na wysokie temperatury cewkę. Głośnik jest szybki, dość twardy, choć można zmusić membranę do większych wychyłów (jest zamocowana na amortyzującym kołnierzu gumowym). Przetwornik jest ekranowany magnetycznie, więc można monitory stawiać również w pobliży tradycyjnych monitorów kineskopowych.  Obudowa jest wykonana z płyty MDF pokrytej odpornym na zarysowania laminatem winylowym. Otwór bass-reflex umieszczono z tyłu obudowy. To i dobrze, i źle. Dobrze, bo w czasie głośnej pracy nie trzeba zakładać gogli chroniących oczy przed podmuchami powietrza ;) Źle, bo nie możemy przez to ustawić bezpośrednio przy ścianie. No, może nie tyle nie możemy, co nie powinniśmy, gdyż wówczas bas będzie wzmocniony. Na szczęście ja mam pokój adaptowany akustycznie, więc mogę sobie pozwolić na naginanie niektórych zasad.

Tyna płyta udostępnia aż jeden regulator – niestety bez zaskoków, dwa gniazda sygnałowe (XLR + jack 1/4” TRS), jeden włącznik zasilania i gniazdo zasilania sieciowego. Takie bogactwo wynika z niskiej ceny. Nikogo nie powinno dziwić, że nie ma korektora dołu czy góry – mówimy o jednych z najtańszych monitorów aktywnych z 8” dołem.

Po podłączeniu i ustawieniu wzmocnienia na maks nagły szok. Szum. Dość spory. Na tyle duży, że praca w tak szumnym środowisku mnie osobiście wykończyłaby w 15 minut! Cóż – skręcam więc końcówki od 3/4 mocy – szum nadal jest. A ja nie chcę szumiących monitorów! No więc kręcę dalej w dół. Zatrzymałem się na połowie – o! Przestało szumieć. No tak – pewnie teraz będę musiał się wsłuchiwać, żeby usłyszeć te monitory... Na szczęście okazało się, że nie ma takiej potrzeby – wprawdzie swoje monitory musiałem ustawić na -15 dB żeby uzyskać podobną głośność, ale i tak maksymalny poziom głośności zabija słuch, więc nie ma się co martwić. Ciekawe swoją drogą, kto to wymyślił... Potencjometry wzmocnienia w BX8a z pewnością nie działają liniowo. A jak pod względem brzmienia?

M-Audio BX8a kłamią. Nie przenoszą obiektywnie obrazu częstotliwościowego, a kłamią jak najęte. Ale kłamią w sposób miły dla ucha :-) Lubimy podparcie w dole? Pewnie! Więc BX8a mają wzmocnione pasmo w zakresie 65 Hz – 110 Hz – nie za wiele, tak w sam raz do przyjemnego słuchania. Dzięki temu muzyka wręcz „kopie”. Klienci odsłuchujący miksy na tych monitorach będą zadowoleni. Monitory brzmią tak, jak większość z nas ustawi korektor w samochodzie – dużo basu, górka też lekko w górę, a środek w dół. Typowy „uśmiech dyskoteki”. Producent podaje, że w dole BX8a grają od 40 Hz. Faktycznie – grają, ale przy spadku -10 dB od wzmocnionej już częstotliwości 65 Hz. Realnie możemy przyjąć, że BX8a uczciwie zaczynają grać od 50 Hz (-3 dB), co jest i tak wynikiem znakomitym, absolutnie nieosiągalnym dla monitorów w przystępnych cenach 5 i więcej lat temu... Pamiętam monitory Event z dołem na 8-calowym głośniku – nie dość, że przebasowane niemiłosiernie w okoli 80 Hz – 120 Hz, to kończyły się na 60 Hz. No i dydniły, wzbudzały się i były kluchowate. M-Audio BX8a przebasowane nie są. To wzmocnienie między 65 Hz a 110 Hz podkreśla dynamikę basu, stopy. Bas nie rozłazi się, jest konkretny, punktowy. Jedno, na czym się złapałem miksując 24-śladowo nagrany koncert (akurat trafiło na Indukti) to fakt, że basu dałem za mało... Pracując na bardzo liniowych monitorach jestem przyzwyczajony, że basu powinno być w miksie wrażeniowo „ciut mniej”, niezbyt wiele, nie tak jak lubimy posłuchać w aucie np. płyty Dave Weckla czy Marcusa Millera. Miksować na BX8a też trzeba się nauczyć. Zaryzykuję stwierdzenie, że ZWŁASZCZA miksowania na BX8a trzeba się nauczyć...

Co można powiedzieć o środkowym paśmie BX8a? Że domyślamy się, iż jest? Tak prawie :-) Środek jest cofnięty, wokale same z siebie na BX8a nie są „grube”, nic nie trzeba – zdawało by się – podcinać. A jednak zanim rozpoczniecie pracę ma BX8a MUSICIE je dokładnie poznać. Żadne przyzwyczajenia z innych monitorów nie przydadzą się.

I tu dochodzimy do niepokojącego wniosku... Niegdyś zdarzało się, że proszono realizatora do pracy w wybranym studiu. Taki realizator pakował ciuchy, szczoteczkę do zębów, kosmetyki i słuchawki. I jechał, siadał w obcym studiu i pracował. Teraz, gdy sprzęt tak się ilościowo rozmnożył osobiście nie odważyłbym się na taką robotę bez własnych monitorów odsłuchowych. No chyba, że w studiu stoją takie same monitory, jak te na których pracujemy na co dzień. Tyle poematu dygresyjnego – wracajmy do BX8a.

Środek oczywiście jest, ale bez znajomości BX8a jest to środek bardzo niebezpieczny. Miksując nie otrzymujemy komunikatu, że wokal lub saksofon jest za gruby, że bas dudni, gitara akustyczna jest za twarda czy wreszcie kciuka w basie jest dość i nie trzeba go więcej podbijać... Monitory M-Audio BX8a są jak różowe okulary – świat widać, taki piękny, taki ładny, ale jak ktoś inny ma inne okulary bądź nie ma ich wcale, to robi się problem...

No a górka? Ilekroć przychodzi mi testować monitory z tkaninowym tweeterem ogarnia mnie błogostan i wewnętrzny bunt – po kiego diabła wziąłem tweeter z kopułką metalową... Wiem po co – precyzja. Ale jednak brzmieniowo wolę tkaninę. M-Audio BX8a górę mają subtelną, łagodną, ale wyrazistą i jak na możliwości tkaniny precyzyjną. Podział pasma przebiega na 2.2 kHz, czyli w paśmie dość istotnym dla czytelności i plastyczności wokalu. Blachy brzmią cudownie, rozłożyście i z mięsem. Również przesterowane gitary są świetne – z jednej strony agresywne, a z drugiej takie jakby z ogładą, jakby pozbawione brutalności.

Baza stereo bardzo szeroka nie jest, ale to dobrze bo świadczy o niewielkich zniekształceniach. Scena dźwiękowa jest za to głęboka. Co warte pochwały, monitory zostały niemal wzorcowo sparowane – test na przemiatanie szumem różowym i pojedynczymi sinusami pomiędzy kanałami to poświadczył. Tu nie ma ściemy. W ogóle to w M-Audio BX8a jest tej ściemy mało. Zabezpieczenia działają – limitery chronią przed przepaleniem przetworników. Miękkie załączenie wzmacniaczy też działa.

Komu można polecić BX8a? Nie każdemu. Jeśli miksujesz żywą muzę akustyczną, to niekoniecznie BX8a spełni Twoje oczekiwania. Przy założeniu, ze znamy już nierównomierności BX8a, fajnie się pracuje nad materiałem rockowym, gitarowym. Idzie ukręcić dobre, sprawdzające się na innych odsłuchach brzmienie. Należy jednak uczulić się zwłaszcza na dokładną analizę zakresu niskiego środka. Jeśli domeną twojej pracy jest komputer z wirtualami, klawisze, automaty perkusyjne, hip-hop i rap, to M-Audio BX8a bez żenady spełnią Twoje oczekiwania. Polecam, zwłaszcza hip-hopowcom ceniącym tłusty acz punktowy dół! W każdej sytuacji, w razie rozpusty finansowej, M-Audio BX8a sprawdzą się jako alternatywny odsłuch a'la hi-fi. Przy cenie około 1500 za parę BX8a są interesującą propozycją.

Dystrybutor: Music Info